1889 թվականին Հերմիոն Կադոլը ներկայացրեց «Bien-Être» կոչվող կրծկալի նախատիպը, որը, այնուամենայնիվ, դեռևս նման էր կորսետին:

Ամեն ինչ սկսվեց, երբ մոդելավորող Պոլ Պուարեն 1900-ականների սկզբին առաջարկեց զգեստների լրիվ նոր ձև, որոնց համար պետք չէր գոտկատեղն ընդգծել, հետևաբար, այլևս կորսետ պետք չէր: 

1913 թվականին Մերի Ֆելփս Ջեյքոբը ժապավենով և թելերով երկու մետաքսե թաշկինակներ հավաքեց՝ կրծքավանդակը պահելու և զգեստի տակ աննկատ լինելու համար: Նրա գաղափարը մեծ հաջողություն ունեցավ և հանգեցրեց արտոնագրի, որը նա ստացավ 1914 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ այս կրծկալի նախատիպի համար:

1930-ականներին կրծկալը սկսեց ձեռք բերել իր ներկայիս մի շարք առանձնահատկություններ՝ ըստ չափսի դասակարգման, տառերի տեսքով, ինչպես նաև կեռիկներ փակողներ և կարգավորվող ժապավեններ: Ձգվող, գույների, նախշերի և ոճերի առումով տեքստիլի առաջընթացը թույլ է տվել կրծկալին մեծ մասսայականություն ձեռք բերել կանանց շրջանում:

1950-ականներին հետպատերազմյան դեպրեսիայի դեմ սկսեցին պայքարել մոդելավորողները: Դիորը ցուցադրեց իր հայտնի «New Look» հավաքածուն, Հոլիվուդում ի հայտ եկավ նոր սեքս-խորհրդանիշ` Մերելին Մոնրոն: Նա կրում էր հանրահայտ սրածայր կրծկալը՝ հաստատելով այն միտումը, որ այն այլևս ոչ միայն ֆունկցիոնալ կտոր էր՝ կրծքերը փակելու կամ առանձնացնելու համար, այլ իսկապես էսթետիկ աքսեսուար, ձևավորող և գայթակղիչ:

1960-ականներին նորաձև են դառնում լայկրան, զուգագուլպաներն ու բնական փոքր կրծքերը՝ համապատասխան կրծկալներով, որոնց նպատակը բնավ ավելի խոշոր տեսք փոխանցելը չէր…

1967 թվականին Տիկին Ռոբինսոնի (Աննա Բենքրոֆթի կատարմամբ) ժանյակավոր կրծկալը գրեթե 60 տարի առաջ դյութել էր ոչ միայն Դասթին Հոֆմանի հերոսին, այլև «Շրջանավարտը» հիթի դիտողներին։

Հետպատերազմական ԽՍՀՄ-ում կանայք կամ ինքնուրույն էին կարում կրծկալներ և անդրավարտիք, կամ աստղաբաշխական գներով հայթայթում արտերկրից բերածները վերավաճառողներից: Ժանյակավոր կրծկալը համարվում էր «բուրժուական ժառանգություն» և խորհուրդ էր տրվում զերծ մնալ սովետական կնոջը ոչ հատուկ այս գայթակղությունից: Ամեն ինչ փոխվեց երբ, ըստ լեգենդի, այդ ժամանակվա մշակույթի նախարար Եկատերինա Ֆուրցևան Կոմսոմոլի համաժողովի ելույթի ժամանակ հայտարարեց. «յուրաքանչյուր կին իրավունք ունի ունենալ որակյալ կրծկալ»: ԽՍՀՄ-ում սկսեցին արտադրել կրծկալներ և ներքնազգեստ, նաև սկսեցին ներմուծել գաղափարակից խորհրդային այլ երկրներից: Մեր տատիկներն ու մայրիկներն առ այսօր փառաբանում են հարավսլավական ներքնազգեստը։ 

1970-ականների սեքսուալ հեղափոխությունը, որի արդյունքում հիփփի կանայքը ընդհանրապես հրաժարվեցին ներքնազգեստից ու կրծկալից։

1980-ականների ներքնազգեստը կրկին հարմարեցվեց իր ժամանակաշրջանի չափանիշներին և նորաձևությանը: Այն հակված է ընդգծելու ամուր և աթլետիկ մարմինները: Բոլորը գնում էին Ջեյն Ֆոնդայի մարմնամարզության դասերը, և ձգտում բաղձալի ձիգ մարմնին:

Ընդամենը մի քանի տարի անց, 1990-ականներին՝ շատ հաճախ ոչ այնքան բնական կուրծքով հիանալու (հիշենք ժամանակի սեքս-խորհրդանիշ Պամելա Անդերսոնին) համար ստեղծվում են սեքսուալ կրծկալներ: Այն նշանավորվում է Victoria's Secret-ի հրեշտակների շոուներով և ադամադներով զարդարված ներքնազգեստի ցուցադրությամբ:

2000-ականների սկզբից ներքնազգեստը փորձում է վերաիմաստավորել և գտնել այն հավասարակշռությունը` ֆունկցիոնալ լինելու և էսթետիկ լինելու միջև, որը մինչ այժմ խուսափում էր իր պատմության ընթացքում: Չափանիշներն ու սովորույթները, որոնք մինչ այժմ միշտ ձևավորում էին կանացի ներքնազգեստը և դրանց կրելու ձևը, հակված են անհետանալու՝ հօգուտ ավելի ներառական ներքնազգեստի՝ հաշվի առնելով բոլոր տեսակի կազմվածքները, բոլոր ճաշակները, բոլոր ոճերը:

2009-Լեդի Գագան հրավառվող կրծկալով ներկայացել էր ամենամյա MuchMusic Video Awards 20-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ։ Իհարկե, հանրությունը միանգամից սկսեց համեմատել այն Մադոննայի հայտնի կոնաձև կրծկալի հետ:

2010-«California Gurls» տեսահոլովակում Քեթի Փերին հանդես էր եկել տպավորիչ «սերուցքային» կրծկալով:

2021-Կաննի կինոփառատոնի կարմիր գորգ. մեր շունչը կտրելու համար Բելլա Հադիդին միայն վզնոց է պետք: